و خام و خروارها « 1 » سنگ رخام و ساير مصالح درو به كار رفته بود به اتمام رسانيده شرفهء ايوانش به اوج كيوان برافراختند و استادان بنا و مهندسان دانشور اقليدس‌گشا ، سقف و جدار آن عمارت پايدار را به طاقهاى مقوس و اشكال مقرنس ، نهايت زيب و زينت داده در رفعت و عروج مكنون « وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ » « 2 » مبيّن ساختند . شعر يكى خانه افراخت از سطح خاك * كه بگذشت ايوانش ز اوج سماك بنائى نهاد او ز ماهى به ماه * كه در قصر اميد كردى نگاه كسى گر بر آن بام تسبيح خوان * شدى با گروه ملك همزبان نظيرش نبودى به روى زمين * چو ارژنگ مانى پر از نقش چين كسى كاندرون خانه رفتى درون * بديدى همه هر چه بودى برون در خلال اين احوال ، حكمى ديگر از مكمن جاه و جلال شرف صدور يافت كه الپان بيگ ، موازى پانزده هزار پياده از اصفهان و توابع و نواحى مواضع كه هر هزار نفر از پيادگان ملبس به لونى از لباس باشند تمامى با يراق از شمشير و تفنگ و كمانها با تير دسته‌هاى خدنگ و سپرهاى ملون آسمان رنگ مجتمع سازد كه در روز وصول موكب همايون به آن بلده جنت مقرون ، از موضع دولت آباد تا شهر ، كه مسافت آن سه فرسخ است ، دو رويه صف زده بايستند و الپان « 3 » بر حسب فرمان عمل نموده با وجود كمال سعى وجد در باب اتمام عمارت و سركارى آن ، در عرض اندك زمانى اين پانزده هزار پياده بايراق مناسب و لباس ، به دستورى كه بدان مأمور شده بود ، بهم رسانيده آماده و مهيا ساخت و اول ماه ربيع الاول سنهء اثنى و الف ، مواكب كواكب مراتب ، از دار السلطنهء قزوين عزيمت فرموده سلاطين

--> ( 1 ) - م : خروارهاى . ( 2 ) - سورهء 85 آيهء 1 ( 3 ) - م : الپان بيگ .